Masz zapisanych kilkadziesiąt kuchni. Jedna jest jasna i spokojna, druga ciemna i elegancka, trzecia ma zielone fronty, a czwarta drewnianą wyspę. Wszystkie Ci się podobają, ale kiedy ktoś pyta: „Jak właściwie ma wyglądać Twoja kuchnia?”, nie umiesz odpowiedzieć.

To nie oznacza, że nie masz własnego stylu. Najczęściej oznacza tylko, że zapisujesz całe fotografie, zamiast zauważać konkretne elementy, które naprawdę Cię przyciągają.

Możesz zachwycać się zdjęciem ze względu na ogromne okno, światło, wysokie wnętrze albo perfekcyjną stylizację, chociaż wcale nie chcesz mieć u siebie takich frontów. Dopóki nie rozdzielisz atmosfery fotografii od materiałów i decyzji projektowych, każda kolejna inspiracja będzie dokładała możliwości, zamiast przybliżać Cię do wyboru.

Poniższe ćwiczenie pomoże Ci zobaczyć wzór ukryty w zapisanych zdjęciach.

Krok 1. Wybierz dziewięć kuchni, do których naprawdę wracasz

Nie wybieraj dziewięciu ostatnio zapisanych fotografii. Otwórz Pinterest, Instagram albo folder w telefonie i znajdź kuchnie, do których wracałaś więcej niż raz.

Dziewięć zdjęć to wystarczająco dużo, żeby zobaczyć powtarzające się wybory, ale jeszcze nie tak dużo, żeby ponownie utonąć w inspiracjach. Jeśli trudno Ci ograniczyć liczbę, zadaj sobie pytanie:

Gdybym mogła pokazać projektantowi tylko dziewięć zdjęć, które najlepiej oddają to, czego szukam, które bym zostawiła?

Nie muszą reprezentować jednego stylu. Na tym etapie niczego nie poprawiaj i nie próbuj tworzyć spójnej tablicy. Najpierw chcemy zobaczyć prawdę o Twoich wyborach.

Krok 2. Sprawdź, czy podoba Ci się kuchnia, czy fotografia

To jeden z najważniejszych momentów całego ćwiczenia. Spójrz na pierwsze zdjęcie i wyobraź sobie, że znikają z niego:

• ogromne okno i piękny widok;
• dekoracyjne lampy;
• kwiaty, ceramika i tekstylia;
• wysokie sufity;
• profesjonalne światło fotografa.

Zostają fronty, blat, drewno, uchwyty i bryła zabudowy. Czy nadal chcesz mieć taką kuchnię u siebie?

Jeśli odpowiedź brzmi „nie wiem”, zapisz obok zdjęcia: „Podoba mi się atmosfera, niekoniecznie materiały”. To nie jest odrzucenie inspiracji. Atmosfera także jest ważną wskazówką. Trzeba tylko wiedzieć, że nie jest tym samym co decyzja o kolorze frontów.

Krok 3. Przy każdej inspiracji zapisz dokładnie trzy rzeczy – Nie wolno napisać: „podoba mi się cała”. Wybierz trzy konkretne elementy.

Mogą to być na przykład:

• ciepłe, jasne fronty;
• naturalne drewno;
• brak górnych szafek;
• delikatny blat bez mocnego użylenia;
• wysoka zabudowa zlicowana ze ścianą;
• proste uchwyty;
• zaokrąglony bok wyspy;
• witryna z przydymionym szkłem;
• spokojne, rozproszone oświetlenie.

Jeśli na początku brakuje Ci nazw, opisuj własnymi słowami. „Drewno, które nie jest żółte”, jest lepszą informacją niż przypadkowa fachowa nazwa znaleziona w internecie.

Krok 4. Podziel zapisane elementy na siedem kategorii

Przepisz swoje odpowiedzi pod siedmioma nagłówkami:

1. Kolory frontów.

2. Drewno.

3. Blaty i ściana nad blatem.

4. Forma frontów i uchwyty.

5. Bryła zabudowy.

6. Oświetlenie i detale.

7. Atmosfera.

Dzięki temu zielony front nie będzie konkurował z informacją „dużo światła”, a zaokrąglona wyspa nie pomiesza się z ulubionym odcieniem drewna. Zaczynasz porównywać podobne decyzje z podobnymi.

Krok 5. Zaznacz powtórzenia

Policz, ile razy pojawiają się poszczególne elementy. To nie jest głosowanie, w którym zwycięzca automatycznie trafia do projektu. Powtórzenia pokazują jednak, co przyciąga Cię niezależnie od konkretnego zdjęcia.

Jeżeli na sześciu z dziewięciu inspiracji pojawia się jasna, ciepła baza, a na siedmiu naturalne drewno, to jest znacznie ważniejsza informacja niż jedna efektowna granatowa kuchnia zapisana wczoraj.

Zwróć uwagę również na powtarzającą się atmosferę. Kuchnie mogą pochodzić z różnych stylów, ale wszystkie mogą być spokojne, naturalne i niewymuszone. Wtedy właśnie te trzy cechy są Twoim wspólnym mianownikiem.

Krok 6. Stwórz listę „tak” oraz „nie dla mnie”

Łatwiej stworzyć własny styl, gdy wiesz nie tylko, czego chcesz, lecz także czego nie chcesz.

Podziel kartkę na dwie części. Po lewej zapisz elementy, które chcesz dalej sprawdzać. Po prawej te, które wyglądają pięknie na zdjęciu, ale nie pasują do Twojego życia albo wnętrza.

Przykład:

Tak: ciepła złamana biel, spokojny dąb, jasny blat, niewielki kontrast, proste fronty.

Nie dla mnie: czarne fronty na całej zabudowie, bardzo wzorzysty kamień, otwarte półki przy płycie, kilka różnych rodzajów drewna.

Lista „nie” nie zamyka Cię na możliwości. Chroni przed tym, żeby podczas spotkania w salonie zachwycić się rozwiązaniem, które nie pasuje do ustalonego kierunku.

Krok 7. Opisz swój kierunek trzema słowami

Nie musisz od razu wiedzieć, czy Twoja kuchnia jest japandi, modern classic, skandynawska czy organic modern. Nazwy stylów bywają pomocne w wyszukiwaniu, ale często tworzą niepotrzebne granice.

Znacznie lepiej zakończyć ćwiczenie zdaniem:

Chcę kuchnię ciepłą, spokojną i naturalną.

Albo:

Chcę kuchnię elegancką, wyrazistą i uporządkowaną.

Te trzy słowa będą filtrem dla kolejnych decyzji. Jeśli materiał jest modny, ale nie pasuje do żadnego z nich, prawdopodobnie nie należy do Twojej koncepcji.

Teraz sprawdź swój kierunek w prawdziwym wnętrzu

Tablica inspiracji nie może być oderwana od pomieszczenia. Zanim uznasz kierunek za ostateczny, odpowiedz na kilka pytań:

Czy kuchnia jest jasna, czy przez większość dnia raczej ciemna?

Jaki kolor ma podłoga i czy zostaje na lata?

Czy kuchnia jest otwarta na salon?

Jakie drewno i kolory znajdują się już w strefie dziennej?

Czy intensywnie gotujesz?

Czy w domu są dzieci lub zwierzęta?

Czy lubisz przedmioty na widoku, czy potrzebujesz wizualnego porządku?

Styl kuchni powinien działać nie tylko na zdjęciu, lecz także w Twoim świetle, metrażu i codzienności.

Najczęstsze błędy podczas zbierania inspiracji

Zapisywanie wszystkiego, co jest ładne

Ładne nie zawsze oznacza odpowiednie dla Ciebie. Zanim zapiszesz kolejną kuchnię, odpowiedz: co dokładnie chcę z niej zabrać?

Szukanie nazwy stylu zbyt wcześnie

Gdy na początku przykleisz sobie etykietę „kuchnia loftowa”, możesz odrzucić elementy, które naprawdę Ci się podobają, tylko dlatego, że nie pasują do definicji.

Wybieranie materiałów pojedynczo

Piękny kaszmir, piękny dąb i piękny blat nie muszą tworzyć pięknej kuchni. Materiały trzeba oglądać razem.

Ignorowanie tego, czego nie chcesz

Brief z samymi inspiracjami zostawia projektantowi bardzo szerokie pole interpretacji. Lista elementów niepożądanych potrafi być równie cenna jak lista marzeń.

Jaki powinien być rezultat ćwiczenia?

Po jego wykonaniu nie musisz znać symbolu płyty ani dokładnego koloru blatu. Powinnaś jednak umieć powiedzieć:

Mój kierunek to kuchnia ciepła, naturalna i spokojna. Chcę jasne fronty, jedno spokojne drewno i delikatny blat. Nie chcę mocnych kontrastów, chłodnej bieli ani kilku konkurujących wzorów.

To już nie jest zbiór przypadkowych zdjęć. To początek spójnej koncepcji.